Człowiek to istota do głębi przeniknięta pragnieniem życia we wspólnocie. Jest to w nas zaprogramowane przez Boga, że nie możemy żyć jak pojedyncze wyspy rozrzucone na oceanie świata. Jeden potrzebuje drugiego, a jest to potrzeba relacji czyli wewnętrznego przeżycia bliskości drugiego człowieka. Dlatego przeżywanie wiary dokonuje się nie tylko na poziomie osobistego doświadczania Boga, ale jest także aktem społecznym. To w grupie mogę spotkać Boga, wspólnota pomaga mi odkrywać różne Jego twarze, relacja z innymi otwiera mnie na Boga... Wspólnota Kościoła jest zatem dla chrześcijan społecznością, w której można spotykać i poznawać Boga, a jednocześnie jest środowiskiem wprowadzającym w nowe relacje, relacje głębsze i bardziej prawdziwe.
Wydawałoby się, że tam, w Atenach, Paweł poniósł całkowitą klęskę. Po płomiennej mowie wielu wyśmiało jego samego i jego poglądy oraz Słowo, które im głosił. Autor Dziejów Apostolskich stwierdza jednak, że było kilka osób, które uwierzyły. Czy dla tych kilku nie było warto? Czy właśnie w nich nie ujawniła się owa przeogromna moc Słowa? Czy głoszenie zawsze musi skończyć się tzw. 'sukcesem'?
Każdy z nas poprzez swoje własne doświadczenie wiary, ale także doświadczenie życiowe wyrabia w sobie pewien obraz Boga. Oczywiście w miarę upływu czasu ten obraz zmienia się. Inaczej na Boga patrzy małe dziecko, inaczej młody, wchodzący w życie człowiek, a jeszcze inaczej dorosły czy starszy. Jest jednak bardzo ważne, aby wciąż na nowo odkrywać jaki obraz Boga noszę w sobie, bo z takim Bogiem będę spotykał się na modlitwie i od mojej własnej ‘wizji’ Boga będzie zależeć moja wiara i moje codzienne życie. Pomocą w tych rozważaniach niech będzie dla nas św. Paweł i wydarzenie spod Damaszku.
Wydaje się, że w dzisiejszym świecie liczy się tylko przyszłość, pogoń za nowinkami technologicznymi, planowanie swoich najbliższych lat, troska o jutro. To spojrzenie bardzo ogranicza i zubaża człowieka. Bo moje ‘ja’ to nie tylko przyszłość, która zresztą nie istnieje, jest tylko w mojej głowie, ale przede wszystkim moja teraźniejszość i w dużym stopniu moja przeszłość. Dobrze wiedział o tym św. Paweł, który często wraca i czerpie ze swojej przeszłości, ze swoich doświadczeń. Jego zdolność wiązania przeszłości z teraźniejszością, pozwala mu wydobyć ze swojego „skarbca doświadczeń” najcenniejsze i najpotrzebniejsze elementy.
Istotnym momentem dla nas jest patrzenie na problem głodu z perspektywy Boga. Przecież dobrze już wiemy, że rozwiązanie problemu głodu nie jest tylko kwestią dobrej woli, pobożnego postanowienia. Potrzebujemy spojrzenia Boga, aby nie tylko lepiej rozumieć wartość ludzkiego życia, ale i naszą odpowiedzialność za życie. Jezus stał się człowiekiem, aby nam objawić właśnie ten najgłębszy sens ludzkiego życia i jego wartość. Życie jest czymś więcej niż tylko chlebem, ale jednocześnie bez chleba nie można żyć. Człowiekowi i tłumom Jezus dał i Słowo i Chleb. Najlepiej widzimy to, w wydarzeniu rozmnożenia chleba (Mk 6,34–44). Zatrzymajmy się przez chwilę nad tym tekstem.
Ludność cywilna z Demokratycznej Republiki Konga, Republiki Środkowoafrykańskiej, Sudanu i Ugandy proponuje transmitowanie wiadomości przeznaczonych dla „Armii Bożego Oporu” (LRA), wnoszących o odłożenie broni i poddanie się.
„Telewizja na okrągło pokazuje materiał filmowy z protestów w Maputo, ale obecnie sytuacja w mieście jest już spokojna i nie wydaje mi się, aby miały mieć miejsce kolejne zamieszki”– powiedział o. Massimo Robol MCCJ opisując sytuację w stolicy Mozambiku, gdzie wybuchł protest przeciwko podniesieniu przez Rząd cen żywności.
Od czasu ostatniego spisu powszechnego w Kenii, w 1999 roku, w tym wschodnioafrykańskim kraju przybyło około 10 milionów mieszkańców. Właśnie ogłoszono wyniki ostatniego spisu, przeprowadzonego w ubiegłym roku.
Dziś zakończyło się nadzwyczajne plenarne spotkanie Konferencji Biskupów Sudanu. Jako efekt końcowy i owoc tego spotkania, Biskupi wystosowali list specjalny dotyczący zbliżającego się referendum o niepodległości Południowego Sudanu.
Co najmniej 15 osób zginęło dzisiaj w Mogadiszu podczas starć pomiędzy wojskami Unii Afrykańskiej i wojskami rządowymi po jednej stronie i milicją Shebab po drugiej.
Aby zwalczyć ubóstwo i osiągnąć Rozwojowe Cele Tysiąclecia (UNDP) potrzeba „chęci polityków i moralnej odwagi” - powiedziała Światowa Rada Kościołów (WCC) do ONZ, która zorganizuje wrześniowy szczyt dotyczący ośmiu „celów” założonych w 2000 roku.
Biblia i ja
Człowiek to istota do głębi przeniknięta pragnieniem życia we wspólnocie. Jest to w nas zaprogramowane przez Boga, że nie możemy żyć jak pojedyncze wyspy rozrzucone na oceanie świata. Jeden potrzebuje drugiego, a jest to potrzeba relacji czyli wewnętrznego przeżycia bliskości drugiego człowieka. Dlatego przeżywanie wiary dokonuje się nie tylko na poziomie osobistego doświadczania Boga, ale jest także aktem społecznym. To w grupie mogę spotkać Boga, wspólnota pomaga mi odkrywać różne Jego twarze, relacja z innymi otwiera mnie na Boga... Wspólnota Kościoła jest zatem dla chrześcijan społecznością, w której można spotykać i poznawać Boga, a jednocześnie jest środowiskiem wprowadzającym w nowe relacje, relacje głębsze i bardziej prawdziwe.
Wydawałoby się, że tam, w Atenach, Paweł poniósł całkowitą klęskę. Po płomiennej mowie wielu wyśmiało jego samego i jego poglądy oraz Słowo, które im głosił. Autor Dziejów Apostolskich stwierdza jednak, że było kilka osób, które uwierzyły. Czy dla tych kilku nie było warto? Czy właśnie w nich nie ujawniła się owa przeogromna moc Słowa? Czy głoszenie zawsze musi skończyć się tzw. 'sukcesem'?
Każdy z nas poprzez swoje własne doświadczenie wiary, ale także doświadczenie życiowe wyrabia w sobie pewien obraz Boga. Oczywiście w miarę upływu czasu ten obraz zmienia się. Inaczej na Boga patrzy małe dziecko, inaczej młody, wchodzący w życie człowiek, a jeszcze inaczej dorosły czy starszy. Jest jednak bardzo ważne, aby wciąż na nowo odkrywać jaki obraz Boga noszę w sobie, bo z takim Bogiem będę spotykał się na modlitwie i od mojej własnej ‘wizji’ Boga będzie zależeć moja wiara i moje codzienne życie. Pomocą w tych rozważaniach niech będzie dla nas św. Paweł i wydarzenie spod Damaszku.
Wydaje się, że w dzisiejszym świecie liczy się tylko przyszłość, pogoń za nowinkami technologicznymi, planowanie swoich najbliższych lat, troska o jutro. To spojrzenie bardzo ogranicza i zubaża człowieka. Bo moje ‘ja’ to nie tylko przyszłość, która zresztą nie istnieje, jest tylko w mojej głowie, ale przede wszystkim moja teraźniejszość i w dużym stopniu moja przeszłość. Dobrze wiedział o tym św. Paweł, który często wraca i czerpie ze swojej przeszłości, ze swoich doświadczeń. Jego zdolność wiązania przeszłości z teraźniejszością, pozwala mu wydobyć ze swojego „skarbca doświadczeń” najcenniejsze i najpotrzebniejsze elementy.
Istotnym momentem dla nas jest patrzenie na problem głodu z perspektywy Boga. Przecież dobrze już wiemy, że rozwiązanie problemu głodu nie jest tylko kwestią dobrej woli, pobożnego postanowienia. Potrzebujemy spojrzenia Boga, aby nie tylko lepiej rozumieć wartość ludzkiego życia, ale i naszą odpowiedzialność za życie. Jezus stał się człowiekiem, aby nam objawić właśnie ten najgłębszy sens ludzkiego życia i jego wartość. Życie jest czymś więcej niż tylko chlebem, ale jednocześnie bez chleba nie można żyć. Człowiekowi i tłumom Jezus dał i Słowo i Chleb. Najlepiej widzimy to, w wydarzeniu rozmnożenia chleba (Mk 6,34–44). Zatrzymajmy się przez chwilę nad tym tekstem.